Söz ve nişan, birbiriyle evlenmek isteyen çiftlerin niyetlerini karşılıklı olarak ilan etmeleridir. Söz ve nişan evliliğe hazırlanma sürecidir. Bu süre, çiftlerin birbirini tanıma ve anlaması açısından çok önem arz eder.

Sözlü veya nişanlı çiftler arasında dinen bir yakınlık, mahremiyet peyda olmadığından ve birbirleri için hâlâ yabancı olduklarından hâl ve hareketlerine dikkat etmeleri, tek başınalık denilen halvetten uzak durmaları gerekmektedir. Bu demek değildir ki karşılaşmayacaklar, birbirlerini görmeyecekler, konuşup anlaşmayacaklar. Bütün bunlar kendi yakınlarının olduğu ortamlarda veya toplumun ortak mekânlarında gerçekleşmesi mümkün görüşmelerdir.

İslam dini, evlenmeden evvel tarafların birbirini bizatihi görmelerini, görüşmelerini önemle ister. Hz. Peygamberimiz (sav), bir kadınla evleneceğini kendisine haber veren Muğire b. Şubeye (ra),

"Onu gördün mü?" diye sormuş, o da "Hayırgörmedim Ya Rasulallah!" deyince, "Onu gör. Çünkü onu görmen aranızda sevgi, uyum ve kaynaşma için daha uygundur." demiştir.

Başka bir hadisinde de; "Sizden biriniz bir kız ile evlenmek istediği zaman ona bakmasında bir günah yoktur." buyurmuştur. (Ahmed b. Hanbel, “Müsned” S/424)

İslam dini, aralarında nikâh olmayan; yani birbirine yabancı olanların, yakınlaşıp birliktelik yaşamasına (flörte) izin vermez.

Hz. Peygamber (sav) bu konu için şöyle buyurmuştur: "Allah o ve ahiret gününe inanan mümin, mahremi bulunmayan bir kadınla baş başa kalmasın, zira üçüncüleri şeytan olur."

Sonuç olarak denilebilir ki; sözlü veya nişanlı çiftler, evlilik öncesinde birbirleriyle temas olmaksızın ve baş başa kalmadan" görüşebilir, konuşabilir, oturup kalkabilir, duygu ve düşüncelerini açabilirler. Bu ilişkide dinen bir sakınca yoktur.

Bu sürenin özellikle uzun tutulmamasına dikkat edilmelidir.